Liechtenstein

We hebben weer alle grenzen overschreden. Maar vandaag kan er wel weer een hoofdstad afgevinkt worden: Vaduz. Jazeker is dit een hoofdstad, namelijk van vorstendom Liechtenstein. Het was even goed opletten, maar waar het Oostenrijkse deel van ons avontuur gisteren aan het einde van de dag begon, eindigde hij vanmorgen al weer vroeg omdat we Liechtenstein in fietsten. Zoals de plannen nu zijn komen we niet meer in Oostenrijk.

Vandaag dus een dagje “rustig aan” voor de grote klim van morgen en overmorgen. Dat Elly de Splügenpass ook al eens per fiets heeft genomen stelt mij wel gerust. Weliswaar bijna 30 jaar geleden, maar zo’n pas groeit toch niet, neem ik aan. En Elly en Cees fietsten ook met een heel huishouden Europa door. Weet dus overigens dat alle opmerkingen, ook die bij de foto’s gelezen worden. Dat ik nergens in de blog op reageer komt omdat ik dan bang ben onderscheid te gaan maken. Wij vinden de reacties ontzettend leuk, maar wil je antwoord, stuur dan even een WhatsApp.

Over de route: door een breed dal, vrijwel de hele dag langs de Rijn, met links en rechts bergen met besneeuwde toppen, met bos begroeide bergen, waar dorpjes tegen aan geplakt zijn, akkers en weilanden. We komen tot de conclusie dat alle foto’s en filmpjes die gemaakt zijn eigenlijk wel op elkaar lijken, maar wat was het een prachtige dag. Dat de zon veel scheen en wij flink voor de wind hadden zal daar ook aan bijgedragen hebben.

Toch nog weer even over koffie. Zo tegen koffietijd waren we in Vaduz. Bij een bakker plof ik bij het enige vrije tafeltje in de zon neer en laat Paul binnen koffie halen met het dagelijkse croissantje erbij. Komt daar tot de conclusie dat de koffie meer kost dan de nacht op de camping. Maar ja, daarvoor zit je dan wel koffie te drinken met uitzicht op een etalage met Rolex horloges.

Na een hele dag Rijn ook nog een nacht aan de Rijn. We zijn in Chur, inmiddels weer in Zwitserland, op een camping…. aan de Rijn.