Adriatische kust

We konden het natuurlijk niet achterwege laten: in Treviso hebben we prosecco gedronken en tiramisu gegeten. Die van mij is lekkerder.

Ik had een prima werkplek en had als dagcollega’s een aantal Britten en wat Italiaanse studenten als collega’s. Paul heeft de verlichting van mijn fiets en de dynamo-usb-oplader weer werkend gekregen. Mijn fiets was ook erg vies en stoffig. Dat is ie nog steeds.

Zaterdag hadden we nog een extra dag in Treviso. Het is een stad met een leuk centrum. Sylvano, onze huisbaas, had ons enthousiast gemaakt voor de zaterdagmarkt. Er moest gewassen worden en verder was er tijd voor mijn guilty pleasure: een rondje door de “flying tiger”. Zo’n winkel waar je geleid wordt langs allemaal spulletjes die je even aanraakt, uitprobeert en weer terug legt. Bij de uitgang is de kassa waar je dan toch dingen afrekent waarvan je niet begrijpt hoe je ooit zonder kon. Verder was het leuk om een beetje door de steegjes van het centrum te dwalen en ’s-avonds op één van de terrasjes te zitten. En, oh ja, er stond een lange rij voor één van de vele gelataria’s. Kostte wat moeite om Paul er van te overtuigen waarom je dan juist daar moet aansluiten voor een ijsje. En het was de moeite waard. We hebben maar weer eens gekookt op het dakterras en een avond erwtensoep uit de magnetron gegeten. Heel passend bij het prachtige weer wat we tot nu toe steeds maar treffen.

Vandaag was de fietstocht ronduit saai. Alleen maar vlak, geen bergen meer aan de horizon en vooral rechte wegen. Om een voorstelling te geven: we hebben 70 kilometer in de Haarlemmermeer gefietst. Het enige waarvoor even de camera tevoorschijn komt is een sloot waarin “beesten” rondzwemmen. Waarschijnlijk zijn het muskus- of beverratten; ik wist niet dat ratten zo groot kunnen zijn.

De laars die Italië zijn vorm geeft heeft aan de bovenzijde een omslag. Precies in die omslag zitten wij nu. We moeten even wat extra kilometers zuidwaarts maken, want campings zijn in deze omgeving alleen maar aan de kust van de Adriatische Zee. Na alleen maar Italiaans gehoord te hebben de afgelopen dagen zitten we nu vooral tussen de Duitsers. Als je in Zuid-Duitsland woont is het best verklaarbaar dat je aan deze kust terecht komt om je kuil in het strand te graven.