Ontmoetingen

Geen boodschappen gedaan gisteren en de camping kok zal ook vanmorgen om 8.00 uur nog wel ziek zijn. Aangezien we gisteren, door omstandigheden, nogal karig gegeten hebben en we natuurlijk ook niets hebben kunnen inkopen voor het ontbijt, bestaat deze uit een aantal ontbijtrepen. Ik hoop wat meer structuur te krijgen in ons maaltijdbeleid en de inkopen ervan. Straks komen we nog ondervoed thuis.

Fietsend ergens langs de oever van de Rijn komen 2 fietsers ons tegemoet. Bij het passeren horen we ineens: hé Hoofddorp?! Het is voor allebei even graven in het geheugen, maar Claudia en ik blijken elkaar via Agnes te kennen. Bijzonder om zomaar weer een bekende tegen te komen en niet eens bij een toeristische trekpleister.

De route van vandaag is mooi en het weer is prima om te fietsen. Afwisseling van wolken en zon, maar een prima temperatuur en tot het eind van de middag geen regen. En, laat ik er nu maar voor uitkomen: we hebben al dagenlang voornamelijk voor de wind!

Nog een ontmoeting later op de dag is misschien wel bepalend voor het verloop van de rest van de dag en de avond. We passeren een man op een electrische fiets die wel wil weten waar we vandaan komen en waarnaar we op weg zijn. Ah, Die Niederlande! Hij had ons het Europees Kampioenschap wel gegund; zo breekt hij het ijs. We zijn nu toch zeker wel op weg naar Haltern am See? Ongevraagd begint hij uit te leggen wat deze stad allemaal te bieden heeft en wat de mooiste route ernaar toe is. Bij de ontdekking dat wij niet met elektrische fietsen rijden was zijn bewondering voor Paul niet meer te stuiten: dat op zijn leeftijd! Hij had op enig moment zijn leeftijd weten te ontfutselen. Voor mij had hij minder bewondering. Op je 40e, mijn leeftijd volgens zijn inschatting, de slijmbal, kon dat nog wel. Tot opluchting van, nou ja, één van ons beiden, komt er toch een moment waarop onze wegen zich scheidden. We bedanken hem voor de toeristische tips en nemen afscheid.

Haltern am See is inderdaad een leuke toeristische plaats. We wachten er op een overdekt terras een fikse regenbui af. Het stadje is leuk, op het plein een aantal gezellige restaurants, de camping nog zo’n 15 kilometer verderop. Er komen nog genoeg dagen dat we kunnen kamperen. Het wordt hier een hotel. Alle apparatuur weer opladen, handdoeken waarmee je je ook echt kunt afdrogen en toiletpapier gewoon vrij beschikbaar. Wat een luxe, het lijkt wel vakantie. En morgen weer een echt ontbijt!

De pannenset? Ach, wie weet morgen.