Dagje aan zee

Als je thuis bent vliegt de tijd. Dat lijkt heel anders als je onderweg bent; wat we eergisteren deden lijkt alweer heel lang geleden. Het was de langste tocht met de veerboot; 3 en een half uur op de boot. Als fietser mag je als eerste op de boot. Net als voor een stoplicht ga je gewoon pal voor de eerste auto staan wachten. Als eerste op de boot, is ook als eerste een plek zoeken waar je die 3 en een half uur gaat zitten. Lekker binnen in de airco, van buitenlucht en zee genieten we fietsend wel. Het is nog maar een kilometer of 7 naar de camping die wij op het oog hebben. Super camping! Contant afrekenen, geen gedoe met paspoorten, een zwembad en een koelkast voor ons alleen. De camping is niet aan de kust, maar werkelijk in de middle of nowhere. Wat is stilte dan ontzettend stil en donker ontzettend donker. Zou het wel gezond zijn als er eigenlijk altijd wel licht en geluid om je heen is.

We hebben het ritme te pakken en zitten om 7.15 uur op de fiets; de dagafstanden worden korter. Niet alleen vanwege de te maken hoogtemeters en de warmte, maar ook omdat ik een beetje tegen mijn grenzen aan begin te lopen. De rest van het reisgezelschap heeft daar geen last van, maar past zich goedmoedig aan. Kleine tegenvaller onderweg. De weg is over een lengte van zo’n 3 kilometer afgesloten en we moeten via een andere weg weer op de route komen. Die is niet alleen een kilometer langer, maar gaat ook eerst helemaal omlaag naar de kust. Da’s terug naar de juiste weg dan weer 90 meter meer klimmen. Da’s een flatgebouw met 30 verdiepingen!

We hebben onze laatste overtocht per veerboot, waarna het nog een kilometer of 5 is tot de camping die we op het oog hebben. Bij een dorp waar niets is, dus ook nog even een dorp eerder boodschappen doen. Het is een graad of 34 als we aankomen en de 3 liter water die we zo ongeveer per persoon onderweg hebben gedronken is inmiddels in onze kleding beland. Het is een ontzettend leuke terrassencamping met alleen maar tenten omdat je alleen met trappetjes bij je kampeerplaats kunt komen. Vanaf alle plekken zeezicht! De tent opzetten doen we gelijk, maar daarna is de eerste gang alle trappetjes af naar de rotsige kust en een duik in de Adriatische zee.

Na douche, koken en eten kan ik mij nog net naar de tent toe slepen. Het koelde afgelopen nacht niet verder af dan tot 25 graden. Ik laat Paul en mijzelf beloven dat ik vandaag geen meter hoef te fietsen. Een wasbeurt voor de fietskleding en de handdoeken, op de badkleding na kan alles de laatste dagen in de tas blijven.  Verder is er over vandaag dan ook niet meer te melden dan dat we hier heerlijk in de zee hebben gezwommen en verder niets!

Met schone fietskleding en inmiddels een windje die voor verfrissing zorgt is het leuk om uit te kijken naar nieuwe avonturen op de fiets morgen!