Podgorica
Bij het maken van de plannen voor onze fietsreis was Podgorica in Montenegro de stip aan de horizon. Geen idee of we zover zouden komen; eerst maar eens naar Luxemburg fietsen. Nu, twee maanden later, staan onze fietsen 4-hoog in een appartementencomplex in Podgorica bij te komen. Wij ook, want de fietsen pasten niet in de lift.
Het is onmogelijk en ook niet wenselijk om niets mee te krijgen van wat er in de wereld om ons heen gebeurd. Hoewel het een verademing is als je een paar dagen verstoken bent van het nieuws. Mis je toch vanzelf weer een aantal aankondigingen en sancties die Trump de wereld in tweet. Dat een aantal maanden je hele huishouden uit een paar fietstassen bestaat is voor ons de charme van het fietsen. Je enige zorg is hoe van A naar B te komen. Ergens in Zwitserland troffen we een stel fietsende Canadezen. Hij had een heleboel te vertellen, maar vatte die charme mooi samen: “Cycle, eat, sleep and repeat”. Of in de bewoordingen van Paul: jagen, verzamelen, hutje zoeken. Daar komt nog iets achteraan, maar dat vind ik op deze plek niet passend.
Diezelfde Canadezen hadden onze laatste etappe, van Cetinje naar Podgorica, in omgekeerde richting gefietst. Automobilisten in Montenegro zijn gek; we waren maar vast gewaarschuwd. En inderdaad, iedereen doet maar wat. Stap niet zomaar een zebrapad op; de eerste auto stopt, de tweede komt er omheen. Je laat de auto staan, waar deze stilvalt als je de motor uitzet en je uitstapt. Het overige verkeer gaat er wel even over de stoep omheen. De meeste auto’s hebben wel een kenteken. Als je er geen hebt, kun je er langs de weg wel één vinden. Het is een chaos, maar wel een gemoedelijke chaos.
En gemoedelijkheid lijkt ook in de aard van de Montenegrijnen te zitten. Als we in plaatsen waren waar vooral lokale bevolking en toeristen uit eigen land zijn, aten we vaak ’s avonds op een terras vol gezinnen. Kinderen allemaal op een pleintje aan het spelen. Anders dan met de Kroaten, kregen we hier wel contact, soms in goed en soms in gebrekkig Engels. Zo komt het dat we ook al gewaarschuwd waren om niets van Podgorica te verwachten. Het is er heet en er is niets aan. Maar ja, het is nu eenmaal de hoofdstad en staat dus op mijn bucketlist: op de fiets van huis naar een Europese hoofdstad. Alleen fietsen en geen stukjes met de trein. Alleen de veerboot is toegestaan, want mijn fiets is nog niet geschikt als waterfiets. Aan de regels is voldaan, al bepaal ik ze zelf. De 22e Europese hoofdstad om naar toe te fietsen kan afgevinkt worden.
Hoe nu verder? We hebben al vaak de vraag hoe we terug zouden komen onbeantwoord moeten laten. Hoewel de afgelopen weken al heel veel scenario’s bedacht zijn weten we dat bij aankomst nog steeds niet. In elk geval weer snel weg uit Podgorica. Het is om 10 uur in de avond nog boven de 30 graden. Buiten dan, binnen nog geen 20. De airco werkt goed gelukkig.
De aanleiding om hier naar toe te willen fietsen was een treinreis waarover wij getipt waren en die loopt van Bar in Montenegro tot Belgrado in Servië. Het is één van de meest legendarische trajecten in de Balkan en gaat door de Dinarische Alpen, over steile valleien en diepe bergkloven. Ons appartement is op steenworp afstand van het station en we gaan daar informeren over de mogelijkheden. Als je anders dan fietsend wilt reizen is je fiets vooral een last. Op de verschillende fora op internet is niet duidelijk of de fietsen nu wel of niet mee kunnen. Het lijkt af te hangen van de situatie en de stemming van de conducteur. Maar de lokettiste lijkt niet verrast te zijn door onze vraag wat betreft de fietsen en meldt dat het € 4 per fiets kost. Af te rekenen op het perron. We vertrekken met 2 treinkaartjes naar Belgrado voor onszelf voor de volgende ochtend.
Het moment van schrijven is in die trein. Je kunt niet 10 uur lang met open mond naar buiten staren en je over het uitzicht verwonderen. Het gaf wat gedoe met die fietsen. Bij de grens met Servië moeten we overstappen op een andere trein. De fietsen moeten achterin, of nee, haal ze d’r maar weer uit, helemaal voorin. Toch niet, ze stonden achterin wel goed. Geeft niks, wij sjouwen wel heen en weer met onze 10 tassen om onze nek en aan onze fietsen. Vanwege het passeren van de grens moeten voor vertrek ook de paspoorten nog gecontroleerd worden. En waar ik bij het loket van Montenegro tevergeefs op hoopte gebeurt nu wel: ik krijg een stempel in mijn paspoort. Als je, zoals ik, niet zo bereisd en nog nooit Europa uit geweest bent, is dat een hoogtepunt.
De stip aan de horizon is Nieuw-Vennep. Hoe we daar gaan komen ligt nog niet vast, deels fietsend, deels met de trein of op andere wijze. Eerst maar eens Belgrado zien te halen.
Mijn reisblog is aangemaakt om verslag te kunnen doen van mijn fietsreizen. Met het bereiken van Podgorica is de fietstocht beëindigd en daarmee ook de verslaggeving. We hebben onszelf nog een maand de tijd gegeven om weer thuis te komen en gaan nu nog even vakantie houden. Daar zijn we hard aan toe.
Leuk als je mij nog even laat weten als je met ons meegereisd bent. Ik kan dat alleen zien als je mij dat persoonlijk of in een reactie hieronder laat weten.
dank voor de leuke, mooie, interessante verhalen!👏🏼
Respect voor jullie fietstochten!
Geniet van jullie vakantie!
Het-ga-jullie-goed!🙋🏼♀️☀️😎🥳
Hoop dat Paul, gezien zijn bruin kleurtje, geen problemen bij de Nederlandse grens krijgt.
Ook door de foto's wordt het een heel compleet verhaal.
Geniet nog van jullie vakantie.
Geniet nog ! 😘
Nog een fijne tijd daar en tot over een maandje in het zwemwater in de plas of in het vertrouwde zwembad
We (Ben en ik) hebben er erg van genoten.
Geniet nog lekker en goede reis terug.
Ik heb genoten van jullie fietstocht/reisverslag
Geniet van de treinreis en de welverdiende vakantie.
Goede reis terug
Ook de filmpjes op insta waren top
Op naar de volgende reis😃
En na een fietsvakantie van vier dagen heb ik nog meer bewondering voor je dat je het twee maanden op een fietszadel hebt uitgehouden.
Geniet van de vakantie.
Nog een maand genieten en kijken hoe jullie terugkomen maar dat zal zeker ook de moeite waard zijn.
Nog een hele fijne vakantie gewenst 🤗
Nu weer afkicken voor mij en misschien ook wel voor jullie. Geniet van jullie vakantie !!
Bewonder jullie inventiviteit.
Ben erg benieuwd naar: "hoe nu verder?"
Geniet van jullie vakantie en veilige terugreis gewenst.
Ben benieuwd wat het volgende doel wordt.
Het was een verrassing voor mij dat je deze keer niet alleen ging fietsen!
Het was dan ook een cadeautje dat Paul filmpjes (reels) heeft gemaakt. En inmiddels over de 100 volgers zag ik 👍🏼
Een goede reis naar huis en hopelijk tot een volgende keer! 🚵🏼♀️🚵🏼♂️
Geniet van jullie welverdiende vakantie (de hele reis is al vakantie)
Wat heb ik genoten van jullie avonturen – wat een prachtige reis hebben jullie mogen maken!
Elke werkdag beginnen met jullie verhalen voelde bijna als een mini-vakantie (zonder zelf te hoeven fietsen😉).
Complimenten voor je schrijfstijl, Elma – echt leuk, beeldend en verfrissend om te lezen.
Geniet nog even van de welverdiende vakantie en alvast een hele goede reis terug naar huis!
Goede reis terug.
Nog een fijne voortzetting van jullie vakantie.
Echt respect voor jullie!
Leuk om jullie reis zo te volgen.
Geniet er nog even van en succes met de terug reis.