Lekke band

Nog geen week onderweg en nu al verslagen door mijn fietsmaatje. Eén van de meest gestelde vragen als het over deze manier van vakantie houden gaat is: wat als je nu een lekke band krijgt. Nog nooit gebeurd in 6 fietsreizen! Maar vandaag zijn we nog geen half uur onderweg of Paul heeft een lekke band. Ik stel onmiddellijk voor om een fietsenmaker te zoeken nu we toevallig in Lippstadt zijn. Alleen reizend zou het voor mij uren van oponthoud betekenen. You-tube filmpje bekijken, waarom ziet mijn ‘gereedschap’ er anders uit?, binnenband erin, buitenband past nu niet meer, oh ja, eerst nog kijken wat de oorzaak is, anders zo weer een lekke band, hoe werkt zo’n fietspompje?, toch maar weer you-tube filmpje bekijken, remblokjes zijn ineens te groot; band past er niet meer tussen. Met de huidige kunstmatige intelligentie zal op mijn telefoon bij you-tube op dit punt wel een pop-up verschijnen met de vraag of ik het nu nog niet weet. Vandaag is mijn kans om het you-tube filmpje live te bekijken. En zoals altijd als een ander het doet: het is kinderlijk eenvoudig. Nog even een punt van discussie: volgens mij is banden plakken niet meer van deze tijd. Maar touché: was juist ik niet van het hergebruik? Die oude binnenband gaat dus weer mee om op een later moment geplakt te worden.

Na een kilometer of 40 bereiken we Paderborn. Het is eigenlijk lunchtijd en besloten moet worden wat ons einddoel van de dag gaat worden. Eerst maar eens op een terras bij een drankje de opties doornemen. Er is een camping die heel leuk lijkt en met goede recensies, maar 65 kilometer verderop. Onze vurige wens om zelf te gaan koken is dan niet praktisch, want het is nu al 14.00 uur. En direct na Paderborn is het gedaan met het vlakke land. Ondanks het late tijdstip wordt het toch de 65 kilometer bergie-op, bergie-af, dus op datzelfde terras eten we alvast de avond maaltijd. Doen we morgen een rustdag op die camping bij Warburg. We worden regelmatig aangesproken onderweg met de vraag wat het doel van de dag is en waar we vandaan komen. Warburg is een leuk stadje wordt ons verzekerd.

Maar de camping is helemaal niet zo leuk, veel te duur en veel herrie van trein- en vrachtverkeer. Toch maar weer op een terras in Warburg, voor de lunch om 20.30 uur; het is er niet van gekomen om brood te kopen onderweg. Het plan voor morgen verandert weer. We fietsen voorlopig langs de Diemel; met heel veel campings. Geen rustdag, maar een relaxt dagje van zo’n 60 kilometer naar opnieuw een camping die op het schermpje van de telefoon er leuk uitziet.