Vlaams gesprek

Als de mini verpakkingen shampoo en douchegel op zijn, wat gaat er dan in het winkelmandje bij de drogist? De verpakking van het eigen merk is groot, dus zwaar; volume en iedere gram extra telt op de fiets. Zo zonde om je navulflesje ermee te vullen en de rest weg te gooien. Dus koop je een merk wat in een klein flesje zit. Ik denk dat het een goede marketing truc is om met een kleine verpakking te suggereren dat het product heel exclusief is, want het zijn de dure merken. Maar ja, dat is toch beter dan voor de helft van het geld een grote verpakking kopen en dan de helft weggooien. Doekjes om een wondje te ontsmetten zijn ook heel handig om je zonnebril mee schoon te maken, of je vette zonnebrandcreme handen aan af te vegen als je je onderweg insmeert. Als je de papieren zakken, waar je in de supermarkt broodjes of fruit in doet bewaart, kunnen die weer dienst doen als notitieblokjes. Want één schriftje kopen kan niet, die zijn per 5 verpakt. Probeer maar eens ergens één rol toiletpapier of pakje papieren zakdoekjes voor onderweg te kopen. Ik heb daar best wel geld voor over, maar vind het toch een beetje raar om bij de receptie te vragen of ik dat aangebroken toiletrolletje, wat bijna op is, kan overnemen. Dus die verdwijnt dan in dat handige zakje wat achter op mijn fietsshirt zit, bedoeld voor energiereepje of -gelletje. Maar ik verzeker je nadrukkelijk dat alleen ik dat doe en dat Ignace zich daar nooit schuldig aan zou maken. Hij heeft als Belg waarschijnlijk ook een beter besef van moreel. 

Het zijn zo de onderwerpen die gisteravond en vanmorgen ter sprake komen aan de picknicktafel die we op de camping delen. Handige tip van hem: bewaar de verpakking van een zak chips en bewaar er de spullen in die je koel wilt houden. Ik eet geen chips, maar de zak koekjes die ik net openmaak heeft ook een aluminium binnenzijde. Als ik even dooreet kan ik daar dan mooi een paar kuipjes Griekse yoghurt in bewaren. Die zijn bij de Penny ook alleen per 4 verkrijgbaar.

Maar vooral respect dwingt Ignace bij mij af als ik zijn fiets eens goed bekijk. Zo op het oog rijdt hij een oud barrel. Het frame vertoont dan ook heel wat roestplekken. Maar daarmee zet hij potentiële dieven op het verkeerde been. Hij heeft zelf zijn fiets als een bouwpakket in elkaar gezet. Maar dan wel met een riemaandrijving, een Rohloff-naaf en meer kwaliteitsonderdelen. 

Kom er bij niet meer om dat Belgen niet slim zouden zijn!

Ignace zit ook al een paar maanden op de fiets, heeft huis verkocht, baan opgezegd en blijft voorlopig nog wel even fietsen. Hij fietst dezelfde richting als ik op (die met tegenwind!), maar blijft een paar dagen op dezelfde plek om wat logistieke zaken te regelen. Jammer dat we daardoor niet een tijdje samen kunnen fietsen, want we hadden wel lol. Maar morgen heb ik ook een afspraak voor een leuke ontmoeting!

Vandaag de 4.000e kilometer op de teller!